Prasert's : Journal and Bio

หวัดดีทุกท่านที่ผ่านเข้ามาฟังผมบ่นนะครับ

ช่วงนี้งานผมเยอะมากทำงานเกือบทุกวันบางทีหยุดยังต้องหอบกลับมาบ้านแต่วันนี้มีอารมขี้เกียจนิดหน่อย ตื่นมาก็เลยคิดว่าจะหาอะไรกิน แล้วก็ดู TV ไปด้วยแต่ดูไปดูมารายการอะไรไม่รู้น่าเบื่อมากมาย ก็เลยกลับมานั่งเขียน Blog ดีกว่าแต่ก็ไม่รู้จะเขียนอะไรอีก

ก็เลยนั่งอ่าน Web ไปเรื่อยแล้วก็คิดไปเรื่อยเปื่อยครับไปหาดู Web โน้นนี่นั่นที่เคยเข้าไปอ่านบ่อยๆครับ ก็เลยไป Tweet ดีกว่าปรากฎว่ามี คนมา Follow เพิ่มเป็น 10 ก็เลยไล่เปิดดูอ่ออ ที่แท้ก็มาจาก Greatfriends นันเองก็เลย Tweet ไป 2 โบก แล้วก็มานั่งเขียน Blog เนี่ยแหละครับ ช่วงนี้ไม่ได้ทำไรที่ จรรโลงใจเลย Egde ก็ไม่ได้เปิด tweet จาก Iphone ก็ไม่ได้เพราะค่าโทรเดือนนี้ล่อไปเกือบๆ 2 พันหละ ก็เลยตัดใจไม่ใช้ Edge สักเดือน และ ด้วยการที่ บริษัทที่ทำงานเคี่ยวมากมายเลยแทบที่จะไม่ได้เขียน blog หรือ Upload รูปขึ้น Web เลย ชีวิตเลยเริ่มเซ็งไปใหญ่ ความฝันไรที่เคยฝันไว้เริ่มห่างไกลทุกที ทุกวันนี้ก็เลยมานั่งคิดว่า เอ๊ะ กูเกิดมาทำไมเนี่ยเกิดมาให้ลำบากเหรอทำงานแมร่งทุกวันไมไม่หาอะไรที่มีความสุขกว่านี้ทำหวะ ทำให้เกิดคำถามอีกว่าจะทำไรดี คิดไป 108 1009 เออไอ้ที่กูคิดเนี่ยแมร่งก็ใช้ตังทั้งนั้นเห้อ เอาเป็นว่ายังไงก็หนีไม่พ้นอยู่ดีเห้ออ ก็ทำอะไรที่มันทำได้ตอนนี้ก่อนแล้วกัน เริ่มเหตุผลขึ้นมาบอกตัวเอง ว่า เงินก็ไม่มี เศษรฐกิจไม่ดี หรือ อะไรไม่รู้ 1234.. เหตุผลเยอะไปหมด แต่ที่ผมรู้สึกได้เองคือเหตุผลใหญ่คือ ผม pod และยังไม่พร้อมที่จะลุยอะไรเองมากกว่า ยังกลัวโน้นนี่นั่นไปหมด ผมเลยเริ่มมองหาความพอดีแล้วว่า ทุกวันนี้ ผมแค่ ระมัดระวัง หรือ ไม่กล้ากันแน่ ก็เลยคิดว่าจะให้เวลาตัวเอง สักพักเพื่อหาคำตอบก่อนจะตัดสินใจทำไรลงไป

Aekram43